برادرزاده‌های ملوان زبل مشغول تمرین موسیقی خود هستند و در پایان ریتم تندی می‌نوازند. او آن‌ها را با یک داستان سرپایی به تختخواب می‌فرستد؛ آن‌ها دعای قبل از خواب خود را می‌خوانند و در پایان برای «همه مردم خوبی که به تماشای فیلم‌هایشان می‌آیند» آرزوی سلامتی می‌کنند. اما آن‌ها آماده خواب نیستند، بنابراین مخفیانه به سراغ سازهای خود می‌روند. ملوان زبل سازها (حتی پیانو) را مصادره می‌کند تا بتواند کمی بخوابد. بچه‌ها خیلی زود متوجه می‌شوند که می‌توان از وسایل معمولی اتاق خواب به عنوان ساز موسیقی استفاده کرد و شروع به نواختن روی هر چیزی که دم دستشان است می‌کنند. ملوان زبل نمی‌تواند مچ آن‌ها را حین کار بگیرد؛ هر وقت سرک می‌کشد، حتی از پنجره یا از لای تخته‌های کف زمین، آن‌ها خوابیده‌اند. او تختش را به بیرون از کادر می‌برد، اما آن‌ها او را دنبال می‌کنند و او در راهروی سینما شروع به دویدن می‌کند.